Monique
Hanrath

Over mij

Mijn interesse voor de kunst en de kunstenaar hangt samen met de tijd, waarin haar of zijn werk gemaakt is. Dit uitgangspunt is de kern van mijn lezingen of het nu een beeldhouwwerk, gebruiksvoorwerp, een schilderij of een gebouw betreft.
Wat mij boeit is, wat het kunstwerk ons vertelt. Met welke blik heeft de kunstenaar of kunstenares naar zijn of haar onderwerp gekeken en laten zij ons een blik in hun heden of zelfs hun gedroomde toekomst werpen. Idealiseert die blik, is het een verzachting van de werkelijkheid of juist de harde realiteit of is het een gedroomde nieuwe wereld? De geschiedenis speelt hier mede een rol en kan er vaak niet los van gezien worden. Hoe het leven geleefd is, schemert in de regel door en versterkt het visuele verhaal van het kunstwerk, dat daardoor blijft boeien.
Voor mij is het mooie van dit vak, dat het mij steeds op nieuwe plekken brengt, waardoor er aan mijn verhalen weer iets nieuws wordt toegevoegd en ik vanuit een ander perspectief leer kijken. Plekken die ik goed ken, krijgen daardoor juist een nieuwe dimensie.
Recent heb ik die ervaring gehad bij de lezingen over de Très Riches Heures du Duc de Berry van de gebroeders van Lymborch. In hun kalender raakt het verleden ons heden. De ontdekking is waar je moet kijken…
Dat is ook de leidraad voor Thuis in de 17de eeuw, de tentoonstelling die binnenkort plaatsvindt in het Rijksmuseum en waar ik een lezing over geef. Wat had men in huis en wat vertelt het ons over deze woelige “Gouden Eeuw”
Ik heb aan de Universiteit van Leiden mijn diploma Kunstgeschiedenis behaald en geef sedert 1990 lezingen en cursussen.